Σχετικά με τον Βαγγέλης Γέττος
Ο Βαγγέλης Γκέττος είναι ένας διεπιστημονικός καλλιτέχνης, το έργο του οποίου ενσωματώνει τη μουσική, τη λογοτεχνία, το θέατρο και τα μέσα ενημέρωσης, με γνώμονα τη βαθιά δέσμευση για την πολιτιστική κληρονομιά και την κοινωνική δικαιοσύνη. Ως συνθέτης και ερμηνευτής, ηγείται του φολκ-ροκ συγκροτήματος Idaion Project, συνδυάζοντας την ελληνική παραδοσιακή μουσική με παγκόσμιες επιρροές. Η μουσική του, συχνά συνυφασμένη με την αφήγηση ιστοριών, έχει παρουσιαστεί σε μεγάλα φεστιβάλ, όπως το Κυπριακό Φεστιβάλ Παγκόσμιας Μουσικής Ριάλτο.
Το καλλιτεχνικό του όραμα επικεντρώνεται στην αφήγηση ιστοριών και στον ιστορικό προβληματισμό. Οι ποιητικές του συλλογές, The Tinder και Rinismata, διερευνούν θέματα μνήμης και ταυτότητας, ενώ τα θεατρικά του έργα, όπως Η τελευταία εξομολόγηση του Νίκου Κοεμτζή και TIFL, πραγματεύονται κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Τα παιδικά του βιβλία και τα graphic novels πραγματεύονται περιβαλλοντικά και πολιτιστικά θέματα.
Ο Γκέτος ασχολείται επίσης με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τον πειραματικό κινηματογράφο, παράγοντας ραδιοφωνικές εκπομπές και συμβάλλοντας σε έργα όπως το De Profundis. Η διεπιστημονική του προσέγγιση του επιτρέπει να δημιουργεί βαθιά καθηλωτικές αφηγήσεις που αμφισβητούν τις συμβάσεις, διατηρώντας παράλληλα τις πολιτιστικές αφηγήσεις. Μέσα από το πολύπλευρο καλλιτεχνικό του έργο, παραμένει μια βασική φιγούρα του σύγχρονου ελληνικού και κυπριακού πολιτιστικού λόγου.
Τα έργα μου
Η πειραματική ταινία «De Profundis» ευθυγραμμίζεται με τη θεματολογία της ανοιχτής πρόσκλησης «Artivism – Art for Change», αντιμετωπίζοντας τη βιωσιμότητα, την ανθεκτικότητα και την καινοτομία μέσω της τέχνης. Στο πλαίσιο του προγράμματος FACE, το οποίο επιδιώκει να αναδείξει καλλιτεχνικές εκφράσεις κοινωνικού και περιβαλλοντικού μετασχηματισμού, η ταινία παρουσιάζει μια πολυδιάστατη εξερεύνηση της αντοχής, της αλλαγής και της σχέσης μεταξύ του ανθρώπου και του περιβάλλοντός του.
Μέσα από την αφηρημένη, ποιητική της προσέγγιση, η ταινία «De Profundis» μεταφέρει θέματα ανθεκτικότητας και βιωσιμότητας, βυθίζοντας το κοινό σε μια συναισθηματική και αισθητηριακή εμπειρία. Η χρήση του ήχου, της οπτικής σύνθεσης και της αφηγηματικής αφαίρεσης της ταινίας αντανακλά την ευθραυστότητα της ύπαρξης και τους τρόπους με τους οποίους τα άτομα και οι κοινωνίες περιηγούνται στην κρίση και τη μεταμόρφωση. Προκαλώντας την αίσθηση της παροδικότητας και της προσαρμογής, συντονίζεται με τις σύγχρονες ανησυχίες για την περιβαλλοντική υποβάθμιση και την ανάγκη για βιώσιμες λύσεις. Οι αισθητικές επιλογές, συμπεριλαμβανομένης της πειραματικής κινηματογράφησης και της μη γραμμικής αφήγησης, ενισχύουν το όραμα της ανθεκτικότητας σε έναν εξελισσόμενο κόσμο.
Η καινοτομία έχει κεντρικό ρόλο στην καλλιτεχνική εκτέλεση της ταινίας.
Μέσα από τη συγχώνευση της μουσικής, της περφόρμανς και της κινηματογράφησης, το «De Profundis» ξεπερνά τα όρια της συμβατικής κινηματογραφικής παραγωγής, αποδεικνύοντας πώς η καλλιτεχνική έκφραση μπορεί να προκαλέσει την αντίληψη και να προκαλέσει διάλογο. Η διεπιστημονική του προσέγγιση ευθυγραμμίζεται με την έμφαση που δίνει η ανοιχτή πρόσκληση σε ποικίλες καλλιτεχνικές μορφές, όπως το βίντεο, η περφόρμανς και η ψηφιακή τέχνη.Η ταινία αποτελεί παράδειγμα για το πώς η πειραματική αφήγηση μπορεί να δημιουργήσει ουσιαστική εμπλοκή με κρίσιμα παγκόσμια ζητήματα.
Ως συμβολή στην ευρωπαϊκή διαδικτυακή έκθεση, το «De Profundis» προσφέρει μια προκλητική ερμηνεία της βιωσιμότητας και της ανθεκτικότητας.Οι υποβλητικές εικόνες και ο ηχητικός σχεδιασμός του το τοποθετούν ως μια ισχυρή καλλιτεχνική δήλωση για την ανθρώπινη εμπειρία μέσα σε ένα μεταβαλλόμενο περιβάλλον. Γεφυρώνοντας την καλλιτεχνική καινοτομία με κοινωνικο-περιβαλλοντικά θέματα, η ταινία λειτουργεί ως ένα συναρπαστικό έργο καλλιτεχνικού χαρακτήρα, εμπνέοντας προβληματισμό και διάλογο σε μια διεθνή δημιουργική κοινότητα.
